Çocukluk
4544 kez gösterim alındı.

Üst Başlıklar
Atılganlık Anketi
Çocukluk
Yalnızlık Anketi
Yalnızlık Ölçeği
Yeterince Girişken misiniz?
İçerik oylama

  

           Çocukluk

            Bebeklikten  çocukluğa  geçişte  zihinsel, sosyal ve  fiziksel  gelişim  hızlı bir  şekilde  devam  eder. Artık bağımsız  bir  varlık  olma  yolunda  adımlar  atmaya başlamıştır. Çevresindekiler, akranlarıyla  birlikte  olmaktan, oynamaktan  zevk  alıyordur. Anne – babaların çocuğun  gelişimi, güvenliği , sosyal  çevresi  ile ilgili  kaygıları  yüksektir. Bu dönemde  çocuk  bağımlı  bir  varlık  yerine  bağımsız  olmaları  gerektiğini  öğrenir.

 

·        Küçük   çocuğunuza  her gün  zaman  ayırın. Ayırdığınız  zamanın  uzunluğu çok  önemli  değildir. Önemli  olan  bu zamanı  onu  mutlu  edecek  şekilde  geçirmektir.

·        Çocuğun  sorularını yaşına  uygun   olarak  hassasiyetle  cevaplandırın. Nereden, niçin geldim  sorularını  ısrarla  sorarlar. Sorulardan kaçar, yanıtlamazsanız, başkalarından  aynı bilgiyi daha olumsuz alırlar  ve size olan  güven  duyguları  kırılganlaşabilir.

·        Çocuğunuza  yanlışlarını  söyleyerek  doğru  davranmasını  öğretemezsiniz.

·        Çocuğunuza  komut  vererek de  doğru  davranmasını  öğretemezsiniz. "Şapkanı  giy", "Dişlerini fırçala!", Doğru söyle!", "Kavga etme",  demek  yetmez.

·        Söylediklerinizi  beraber  yapar  bunu  yaparken onu  takdir  ederseniz, istediğiniz  sonuçları  almaya  yaklaşabilirsiniz.

·        Küçük  yaştan itibaren  tuvalet  gereksinimlerini  kendi  başlarına  gidermelerini  beklemeyin. Bunun  faaliyet  için  yeterli  kas kontrol  gelişiminin  olacağı 2-3  yaşını bekleyin.

·        Çocuğunuz  yürümeye başladığında  bütün eşyaları  ortadan   kaldırmayın. Kırılabilecek, zarar  verebilecek  eşyaları  zararsız  olan, kırılmayacak olanlarla  değiştirin.

·         Küçük çocuğunuz  eline  almaması  gereken bir  şeyi  alırsa bağırmak yerine yumuşakça elinden alın    sert olmayan ama kesin  bir ifade  ile "hayır"  deyin.

·        Hastalandığında   çocuğunuza  abartılı  ilgi  göstermeyin. Böylece ilgi  görmek istediğinde  kolayca  hastalanmasını   önlemiş  olursunuz.

·        TV'yi  çocuğunuzun  dadısı  olarak  kullanmayın. Çocuğunuzun  eğitiminden TV  değil  anne – babası  sorumludur.

·        Çocuğunuzun  gelişigüzel  TV  izlemesine  izin vermeyin. Şiddet, korku  içeren  filmlerden uzak  tutun. Bunu  başaramıyorsanız, çocuğunuzla filmi birlikte  izleyip, yorumlamasına  yardımcı olun.

·        Yemek  yemenin  doğal  bir  ihtiyaç  olduğu  gerçeğinden  hareket  edin.

·        Yemek  tercihleri konusunda  katı  bir  tutum  içine  girmeyin. Çocuğunuzun da farklı  tercihleri  olabileceğini  kabullenin.

·        Yemek yeme saatleri  oyun  oynama, komiklik  yapma  zamanları ile karşılaştırılmamalı. Aksi halde  yemek  saatlerinde  özel  ilgi bekleyecektir.

·        Okula  başlamadan önce  okumayı  öğretmek için girişimde bulunun ancak  zorlamayın. Ona  öğretmek istediklerinizi  oyun  yardımıyla  yapın. Keyif  alıyorsa  devam  edin, istekli  değilse  bırakın.

·        Alışverişlerinizi çocuğunuzla  birlikte yapın ve  isteklerini  sıkılmadan  ve  dürüstçe  cevaplandırın. Böylece  çocuğunuza "para  gerçeğini"  yaşatarak öğretmiş olursunuz.

·        Küçük çocuğunuzu  asla  direksiyona oturtmayın, araba kullanırken  kucağınıza  almayın.

 

 

 

            Kaynakça

-         Yavuzer, Haluk, Çocuk Psikolojisi, Remzi Kitabevi

-          Yörükoğlu, Atalay; Genlik Psikolojisi; İş bankası yayınları.

-          Yavuzer, Haluk ; Çocuk Eğitimi, Remzi

-         Batlaş, Zuhal; Anne – baba okulu; Remzi  Kitabevi